Category Archives: Αυτοκτονία

ΕΤΣΙ ΚΟΥΚΟΥΛΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ – ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ & ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Χθές Πέμπτη 2/1/14 μακροχρόνια (2 χρόνια) άνεργος 52 ετών (Κ….) κρεμάστηκε στο σπίτι του στο Ελληνικό στην οδό Κ……..92. 
 
Η πράξη του – απελπισίας συνέβη στις 12:38 μ.μ. αφού προηγουμένως έγραψε σημείωμα που εξηγούσε τους λόγους της πράξης του, έστειλε sms σε φίλους  του και την Ουκρανή γυναίκα του που τον εγκατέλειψε προ ημερών μη αντέχοντας την ένδεια. Στη συνέχεια η Αστυνομία κρεμασμένο μέσα στο σπίτι του, πήρε τηλ. σε όσους ανέφερε στο σημείωμά του και …. τέλος. 
 
Ούτε φωνή ούτε ακρόαση στα πουλημένα ΜΜΕ. Ούτε ΜΙΑ ανακοίνωση του συμβάντος απο την ΕΛ.ΑΣ. Είναι μια ακόμα περίπτωση – δολοφονίας – αυτοχειρίας εξ αιτίας της εγκληματικής πολιτικής των κατοχικών κυβερνήσεων που οδηγούν τον απελπισμένο λαό κατά χιλιάδες στον τάφο. 
 
Κανείς δεν ξέρει πόσες χιλιάδες είναι οι αυτόχειρες – δολοφονημένοι. Μπορεί να είναι 1.000 ή 10.000. Εμείς ….αναφέρουμε μόνο μία περίπτωση που προσπαθούν να κουκουλώσουν. Επειδή γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα, θα περιμένουμε λίγο ακόμα πριν αναρτήσουμε φώτο και ονόματα μήπως το κάνει το επίσημο … κράτος.
 

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ: Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΤΟΥ…

Κάνε   ΥΠΟΜΟΝΗ !   Μάθε να ελπίζεις… Μάθε να περιμένεις… Μή θέλεις να σού λυθούνε όλα τα προβλήματα μέσα σε ορισμένο καιρό. Καί πού τό ξέρεις, ίσως έλθουν καί καλύτερες μέρες, αλλά πρό πάντων  προσευχήσου καί λίγο με θέρμη στόν Χριστό καί κυρίως  ΜΗ   ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ…

Ο Αρχιεπίσκοπος Aθηνών και πάσης Eλλάδος Iερώνυμος με άρθρο του στην Κυριακή Καθημερινή, παρεμβαίνει στο ζήτημα των αυτοκτονιών, οι οποίες πληθαίνουν λόγω της κρίσης. Η παρέμβαση του κ. Ιερώνυμου έρχεται μετά την αυτοκτονία του 29χρονου Πατρινού από τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, η οποία συγκλόνισε την τοπική κοινωνία και έκανε το γύρο της Ελλάδας.

Γράφει λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος:
"…Η κρίση που ταλανίζει κάποια χρόνια τώρα τον τόπο μας σημαδεύτηκε και από μια εξόχως τραγική διάσταση. Tην αύξηση των αυτοκτονιών. Όσων τουλάχιστον γίνονται γνωστές, αφού οι ειδικοί πιστεύουν ότι πάντοτε ο αριθμός τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερος.Θεωρώ λοιπόν αναγκαίο μέρος της πατρικής μου αποστολής το να αρθρώσω κάποιο σχετικό λόγο.
Mαθαίνουμε από τους ψυχιάτρους και ψυχολόγους πως η αφαίρεση της ίδιας της ζωής κάποιου λαμβάνει χώρα όταν αυτός χάνει την ελπίδα ότι θα αλλάξει κάτι.
Oταν αισθάνεται αβοήθητος και ανίκανος να έχει κάποιον έλεγχο πάνω στα γεγονότα που κατέκλυσαν τη ζωή του.
Διαβάστε περισσότερα »

Η έξοδος από την κρίση….. συνεχίζεται εντατικά.

Κρεμάστηκε 49χρονος πατέρας δύο παιδιών

autoktonia2 Κρεμασμένος από ένα καδρόνι σε αποθήκη δίπλα από το σπίτι του βρέθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης ένας 49χρονος επιχειρηματίας και πατέρας δύο παιδιών.

Τον 49χρονο βρήκε νεκρό η γυναίκα του,στις Παπαδάτες Αιτολωακαρνανίας, ενώ οι λόγοι που τον ώθησαν στην αυτοκτονία ήταν, κατά πληροφορίες, οικονομικοί, καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με την δουλειά του.

Νέα αυτοκτονία σοκάρει την Κρήτη! 39χρονος, πατέρας τριών παιδιών «βούτηξε» σε γκρεμό.

Κρήτη: Πατέρας τριών παιδιών βούτηξε στο κενόΆφωνη παραμένει η τοπική κοινωνία του Ρεθύμνου αλλά και ολόκληρου του νησιού με την αυτοκτονία του 40χρονου σερβιτόρου και πατέρα τριών παιδιών που επέλεξε να βάλει τέλος στη ζωή του βουτώντας στο κενό από μια γέφυρα στην εθνική οδό Χανίων-Ρεθύμνου.


Σύμφωνα με το prismanews.gr, ο 40χρονος σερβιτόρος φαίνεται πως αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και δεν αποκλείεται η πίεση αυτή να τον οδήγησε στην απελπισμένη πράξη. Ο ίδιος είχε εξαφανιστεί από το σπίτι του από το πρωί της χθεσινής ημέρας χωρίς να δώσει σημεία ζωής.
Το περιστατικό συνέβη λίγο πριν τις 19:00 όταν ο 40χρονος, οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην εθνική οδό Χανίων-Ρεθύμνου. Τότε, ξαφνικά άνοιξε την πόρτα του οχήματος για να κάνει βουτιά θανάτου από την γέφυρα του Προφήτη Ηλία μπροστά στα έκπληκτα μάτια των διερχόμενων οδηγών.
gr.news.yahoo.com

Άρης Σερβετάλης: Φασιστική η νοοτροπία των πολιτικών της διαπλοκής!Αρης Σερβετάλης: Φασίστες δεν είναι μόνο οι Χρυσαυγίτες, είναι και οι πολιτικοί που πορεύτηκαν και πορεύονται στην απόλυτη διαπλοκή

 «Φασιστική είναι και η νοοτροπία όσων -των πολιτικών κι όχι μόνον- πορεύτηκαν και πορεύονται μέσα στην απόλυτη διαπλοκή, θεωρώντας εαυτούς προνομιούχους. Ολων εκείνων που μας κουρδίζουν καθημερινά για να μας ομαδοποιήσουν σ’ ένα μαντρί και να μας ελέγχουν. Το γεγονός ότι πιάστηκαν ένα – δύο άτομα μέσα σ’ ένα καθ’ όλα διεφθαρμένο οικοδόμημα είναι απλώς στάχτη στα μάτια», συμπλήρωσε.

  http://gr.news.yahoo.com/

 Εστάλη από ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ.

 

ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ: η έξοδος από την κρίση συνεχίζεται κανονικά [με αυτοκτονίες].


ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ ΔΤ 476 Τετάρτη 03.10.13

Η έξοδος από την κρίση συνεχίζεται κανονικά.

aytoktonia_atsalenio__main43χρονος κρεμάστηκε στο Ηράκλειο | Μια ακόμα αυτοκτονία συγκλονίζει

Δεν μπορεί πλέον να περιγραφεί με λόγια η κατάσταση που διαμορφώνεται στην Κρήτη με τις αυτοχειρίες
Πριν ακόμα καταλαγιάσει ο θόρυβος από το θάνατο 45χρονου τον οποίο αναζητούσε απεγνωσμένα η οικογένεια του τις τελευταίες ημέρες, ένα ακόμα περιστατικό ήρθε να μεγαλώσει την τραγική λίστα.
Ένας άνδρας 43 ετών εντοπίστηκε απαγχονισμένος, λίγο πριν τις 5.00  χθες το απόγευμα, μέσα στο σπίτι του , στη Λεωφόρο Μ. Αλεξάνδρου, στην περιοχή του Ατσαλένιου στο Ηράκλειο.
Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το πλήρωμα του οποίου όμως περιορίστηκε να πιστοποιήσει τον θάνατο του. Στο σημείο βρίσκονται αστυνομία και ιατροδικαστής

Πηγή: cretalive

10/9 Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αυτοκτονίας: Διπλασιάστηκαν οι αυτοκτονίες

Στατιστικά στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Διπλασιάστηκαν οι αυτοκτονίες

Σε 3 χρόνια 1.245 αυτοκτονίες
Στους 1.245 ανέρχονται οι Έλληνες που έδωσαν τέλος στη ζωή τους την τριετία 2009 – 2011, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ενώ υποστηρίζεται ότι τα στοιχεία για το 2012 δεν είναι ακόμη διαθέσιμα. Στον παραπάνω αριθμό δεν συμπεριλαμβάνονται οι απόπειρες αυτοκτονίας.

Του Σάκη Αποστολάκη
Θεσσαλονίκη

Ο αριθμός των ατόμων που έβαλαν τέλος στην ζωή τους και αυτών που αποπειράθηκαν, σύμφωνα με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ανέρχεται από την 1.1.2009 ως τις 23.8.2012 σε 3.124 άτομα πανελλαδικά.
Η Ελλάδα κατείχε μία από τις χαμηλότερες θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη ως προς τις αυτοκτονίες, με δείκτη, 2,5/100.000 πληθυσμού. Σήμερα το ποσοστό αυτό είναι μεγαλύτερο από 5/100.000, με αναλογία 6:1 σε επιτυχημένες απόπειρες σε άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα. 

Διαβάστε περισσότερα »

Π.Ο.ΑΣ.Υ Είμαστε άνθρωποι και όχι «αριθμοί»!

Tα σημερινά δημοσιεύματα του Τύπου που αναφέρονται στα σοκαριστικά στοιχεία όσον αφορά τις αυτοκτονίες αστυνομικών τα τελευταία χρόνια (16 από το 2010, πέντε (5) από την αρχή του χρόνου, τρεις (3) το 2012 και από τέσσερις (4) το 2010 και 2011) έρχονται να…

επιβεβαιώσουν την κραυγή αγωνίας που εκφράζει το συνδικαλιστικό μας κίνημα κάθε φορά που καλείται να εκδηλώσει την αυτονόητη θλίψη του για τις απώλειες συναδέλφων, και να σταθεί στο πλάι των δικών τους προσώπων.

Διαβάστε περισσότερα »

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΛΠΙΔΑΣ

1Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Το πιο ανησυχητικό είναι η αύξηση των αυτοκτονιών συμπατριωτών μας. Αξιολύπητο και αξιοθρήνητο γεγονός. Άνθρωποι δίχως βαθύ νόημα βίου, υψηλό στόχο, σύνδεση με τον Θεό, αδυνατούν να υπομείνουν τα μεγάλα προβλήματα, να τα αντιμετωπίσουν και να τα λύσουν. Το εσωτερικό κενό αδυνατεί να αντέξει κάθε έκτακτο και πρόσθετο βάρος. Οι διαλαλούντες την αποκοπή τους από το ιερό παρελθόν και θεωρούντες απελευθέρωση κατευθύνθηκαν σε ψυχική πείνα και δίψα.

Διαβάστε περισσότερα »

Δεκαεξάχρονη αυτοπυρπολήθηκε γιατί τη βίασαν

αυτοπυρπολήθηκεΣοκ σε ολόκληρο τον κόσμο προκαλούν οι νόμοι στην Ινδία που ωθούν τους πολίτες σε αυτοκτονίες. Πιο συγκεκριμένα, ένα 16χρονο κορίτσι αυτοπυρπολήθηκε επειδή τη βίασε ο γείτονάς της, καθώς σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε να παντρευτεί το βιαστή της για να λήξει αναίμακτα και αθόρυβα η υπόθεση.
Η κοπέλα από το βόρειο ινδικό κρατίδιο Χαριάνα, φέρει εγκαύματα σε περισσότερο από το 90% του σώματός της και δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή.
Όπως δήλωσαν μέλη της οικογένειάς της, ένας γείτονας την έπεισε να μπει στο αυτοκίνητό του και την βίασε, ενώ είχε απειλήσει να την σκοτώσει αν το έλεγε σε κάποιον.
Το κορίτσι κατέθεσε σε δικαστικό αξιωματούχο και δήλωσε ότι είχε βιαστεί πριν από πέντε ημέρες κατονομάζοντας τον γείτονα, ο οποίος συνελήφθη.
Το γεγονός αυτό έρχεται να συμπληρώσει την τεράστια λίστα με τα σεξουαλικά εγκλήματα που διαπράττονται στην Ινδία, ενώ ο πρόσφατος ομαδικός βιασμός και ξυλοδαρμός μιας 23χρονης Ινδής φοιτήτριας στις 16 Δεκεμβρίου στην ινδική πρωτεύουσα, η οποία υπέκυψε στα τραύματά της δύο εβδομάδες αργότερα, έχει προκαλέσει πολύ μεγάλο κύμα αντιδράσεων στην χώρα που ζητά αυστηρότερη νομοθεσία για την προστασία των γυναικών.
Σχετικά άρθρα

Παλεύει με τον θάνατο η Ινδή φοιτήτρια

Σε ενδειξη πενθους δεν γιορτάζουν στην Ινδία

  

paraskhnio

Οι κανόνες της Εκκλησίας για τους αυτόχειρες

του Ιωάννη Δανιήλ

 Πολύς ο λόγος τελευταία, για την άρνηση της κήδευσης των αυτοχείρων από την Εκκλησία. Θα θέλαμε να μιλήσουμε λίγο γι’ αυτό το σοβαρό και πολύ σημαντικό θέμα. Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή πως γνώμη του γράφοντος είναι πως πολύ καλά κάνει η Εκκλησία και δεν κηδεύει όσους αυτοκτονούν. Είναι ένα ΦΡΕΝΟ που έχει γλυτώσει πολλούς από το να το πράξουν. Θα μιλήσουμε όμως, για το θέμα αναλυτικά.

Θα θέλαμε να πούμε πως είναι κατανοητός ο πόνος του πατέρα ο οποίος θα νοιώθει σίγουρα πολύ άσχημα από μια τέτοια άρνηση, να κηδέψουν το παιδί του. Ο ψυχικός πόνος θα του ξεσχίζει την σάρκα, και το μέτρο αυτό, σίγουρα δεν τον κάνει να νοιώσει καθόλου καλύτερα. Αυτό είναι φανερό και το παραδεχόμαστε όλοι. Αλλά και η Εκκλησία έχει συγκεκριμένη τάξη που πρέπει να τηρείται. Και υπάρχουν σοβαροί και συγκεκριμένοι λόγοι για μια τέτοια τακτική όπως θα δούμε. Άλλωστε, ακόμα και αν δεν κηδευτεί κάποιος Χριστιανικά, αυτό δεν σημαίνει πως κολάζεται!  Αυτό εξαρτάται από τον Θεό, και όχι από τους ανθρώπους, έστω και αν αυτοί είναι άγιοι. Η Τάξη της Εκκλησίας δεν είναι «κολαστική» αλλά ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ. Οι πατέρες δεν ήταν άπονοι. Αναγνώριζαν τον πόνο των συγγενών, αλλά σκεφτόντουσαν περισσότερο τους υποψήφιους προς αυτοκτονία. γιατί αυτοί είναι που πρώτα πρέπει να τύχουν βοηθείας, και ύστερα οι συγγενείς. Δεν είναι ο κανόνας αυτός σκληρός και άτεγκτος, αλλά αντίθετα κανόνας αγάπης και ελέους. Σήμερα, βέβαια, πολλοί παραπονούμαστε γι αυτή τη διάταξη της Εκκλησίας, επειδή έχουμε συνηθίσει να αντικαθιστούμε τον Φωτισμό των Πατέρων από την δική μας εγωϊστική άποψη. Λες και οι Πατέρες της Εκκλησίας αγαπούσαν τους συνανθρώπους λιγότερο από εμάς!!

 

Ο γράφων ξέρει πολλούς, που ο μόνος λόγος που δεν αυτοκτόνησαν ήταν η σκέψη πως πιθανόν να κολαστούν. Είχαν χάσει σχεδόν ολοκληρωτικά την πίστη τους. Αλλά η σκέψη τους ήταν: «ΚΑΙ ΑΝ, όσα λέει η Εκκλησία είναι αλήθεια;«. Και αυτό τους κράτησε και λειτούργησε ως φρένο! Όχι μόνο ο γράφων ξέρει και άλλους σε αυτή την κατάσταση αλλά πριν να γίνει πιστός Χριστιανός ο ίδιος, βρέθηκε και αυτός στην ίδια κατάσταση! Και το έλεος του Θεού και της Εκκλησίας τον θεράπευσε! Γνωρίζει λοιπόν το ζήτημα από πρώτο χέρι, ενώ όσοι θέλουν να μην εφαρμόζεται ο κανόνας αμφιβάλουμε αν είχαν παρόμοια εμπειρία.

 

Ξαναλέμε λοιπόν, πως και ο φόβος  έχει νόημα στην Εκκλησία. Και οι «ποινές», ξαναλέμε, είναι θεραπευτικές, και όχι «εκδικητικές». Γιατί να εκδικηθείς έναν αυτόχειρα άλλωστε; Αν παραβαίνουμε αυτούς τους κανόνες, σημαίνει πως «παίρνουμε στον λαιμό μας» κάποιους ανθρώπους μας που φοβούνται να αυτοκτονήσουν. Και αυτό δεν το κάνουμε από αγάπη, αλλά επειδή θέλουμε να φανούμε «φιλεύσπλαχνοι», δηλαδή από καθαρό εγωϊσμό. Άλλωστε, τόσο η κόλαση όσο και ο Παράδεισος, δεν είναι παρά αντιδράσεις στην αγάπη του Θεού. Η ψυχή βιώνει τον Θεό είτε ως θεοποιόν Φως είτε ως καυστική Φωτιά ανάλογα με την προαίρεση της.

 

Εάν αφαιρέσεις τον φόβο, κάποιοι συνάνθρωποί μας ίσως να είναι καταδικασμένοι… Αυτό δεν το κατανοούμε; Ας μην σκεπτόμαστε λοιπόν ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ (άρα εγωκεντρικά), γιατί η Εκκλησία και την αυστηρότητα, από φιλανθρωπία την εξασκεί, επειδή θέλει να προλάβει καταστάσεις.

 

Η διοικούσα Εκκλησία δεν κρίνει εμάς, αλλά την εκκλησιαστική πολιτική που πρέπει να εφαρμόζει σε κάθε περίπτωση. Τελεσίδικα θα κρίνει ο Θεός. Οι κανόνες, όμως, όσο αυστηροί και αν φαίνονται, έχουν λογική. Και στην προσπάθεια μας «να τους διορθώσουμε» μπορεί να κάνουμε πολύ μεγαλύτερο κακό που δεν φανταζόμαστε καν! Μόνο άνθρωποι σε κατάσταση φωτισμού έχουν την δυνατότητα να κρίνουν την εφαρμογή τους, άνθρωποι όπως ο π. Παϊσιος, ο π. Πορφύριος κτλ.

 

Κατά την άποψή μας οι Ιερείς που εφαρμόζουν τον κανόνα αυτό, είναι ΗΡΩΕΣ, είτε μας αρέσει είτε όχι. Γιατί «κάνουν την καρδιά τους πέτρα» και χωρίς να υπολογίζουν την κοινωνική κατακραυγή και πίεση, ενδιαφέρονται πραγματικά για τα παιδιά και τους πατεράδες των υποψήφιων αυτοχείρων και δεν νοιάζονται να έχουν «καλό όνομα». Δεν υπάρχει καλύτερη θεραπεία από την πρόληψη. Μιλάμε βεβαίως για όσους Ιερείς χειρίζονται το θέμα με την απαραίτητη λεπτότητα, αγάπη και φιλανθρωπία. Γιατί και ο δύσμοιρος πατέρας του αυτόχειρα, χρειάζεται και παρηγοριά και αγάπη και κάποιον να του εξηγήσει. Τέτοιοι Ιερείς που η καρδιά τους πονάει διπλά, είναι αυτοί που σηκώνουν τον Σταυρό του Χριστού. Εμείς βεβαίως τους κατακρίνουμε, γιατί συνήθως είμαστε βαθιά νυχτωμένοι σε ότι αφορά την Ορθόδοξη Πνευματικότητα. Όμως Ο Χριστός είναι Σταυρός και όχι δημόσιες σχέσεις. Αυτή την απλή αλήθεια σήμερα κοντεύουμε να την λησμονήσουμε.

 

Ο εγωϊσμός μας, μας οδηγεί να πιστέψουμε πως είμαστε πιο φιλάνθρωποι από τους φωτισμένους και τους θεοφόρους Πατέρες μας. Αλλά ο στείρος συναισθηματισμός, δεν είναι αγάπη. Αν καταργηθεί το μέτρο αυτό, άραγε ποιος θα πάρει την ευθύνη για τους υπόλοιπους υποψήφιους αυτόχειρες; Μήπως κάποιος από εμάς; Απίθανο μου ακούγεται! Είμαστε καλά οχυρωμένοι πίσω από την ανευθυνότητά μας. Ο Ιερέας όμως δεν είναι. Όσο, λοιπόν, και αν είναι βάρος για την οικογένεια (και είναι! ποιος άραγε το αρνείται;) ο κανόνας αυτός ΠΡΕΠΕΙ να τηρείται, ώστε να βοηθούνται οι εν ζωή υποψήφιοι αυτόχειρες. Γιατί και οι πατέρες των υποψηφίων αυτοχείρων αξίζουν επίσης την αγάπη μας ώστε να μην δουν τα παιδιά τους νεκρά. Ο Θεός να ευλογεί τα παιδιά και τους γονείς όλου του κόσμου, ώστε να μην τους συμβεί κάτι τέτοιο.

 

Τέλος, για το θέμα αυτό υπάρχει  σχετικό κείμενο του π. Παϊσιου που το παραθέτουμε παρακάτω με την ελπίδα πως ορισμένοι θα κατανοήσουν πως αυτός ο κανόνας (να μην θάβονται από την Εκκλησία οι αυτόχειρες) είναι και ευλογημένος και αναγκαίος.

 

Όταν οι Άγιοι και Φωτισμένοι μιλούν, εμείς πιο καλά να σιωπούμε. Εκείνοι είναι η φωνή της Εκκλησίας, γιατί εκείνοι έχουν τον νου του Θεού.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Γεροντος Παϊσίου Αγιορείου, Λόγοι, τ. Δ«:

__________________________________

Η αυτοκτονία
 
            – Γέροντα, μερικοί άνθρωποι, αν συναντήσουν κάποια μεγάλη δυσκολία στην ζωή τους, αμέσως σκέφτονται να αυτοκτονήσουν;
 
            – Μπαίνει ο εγωισμός στην μέση. Οι περισσότεροι που αυτοκτονούν, ακούν τον διάβολο που τους λέει πως, αν τερματίσουν την ζωή τους, θα γλιτώσουν από το εσωτερικό βάσανο που περνούν, και από εγωισμό αυτοκτονούν. Αν λ.χ. κάνη κάποιος μια κλεψιά και αποδειχθή ότι έκλεψε, «πάει, λέει, τώρα έγινα ρεζίλι» και, αντί να μετανοήση, να ταπεινωθή και να εξομολογηθή, για να λυτρωθή, αυτοκτονεί. Άλλος αυτοκτονεί, γιατί το παιδί του είναι παράλυτο. «Πως να έχω παράλυτο παιδί εγώ;» λέει και απελπίζεται. Αν είναι υπεύθυνος γι’ αυτό και το αναγνωρίζη, ας μετανοήση. Πως βάζει τέρμα στην ζωή του και αφήνει το παιδί του στον δρόμο; Δεν είναι πιο υπεύθυνος μετά;
 
            – Γέροντα, συχνά ακούμε για κάποιον που αυτοκτόνησε ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα.
 
            – Οι ψυχοπαθείς, όταν αυτοκτονούν, έχουν ελαφρυντικά, γιατί είναι σαλεμένο το μυαλό τους. Και συννεφιά να δουν, νιώθουν ένα πλάκωμα. Αν έχουν και μια στενοχώρια, έχουν διπλή συννεφιά. Γι’ αυτούς όμως που αυτοκτονούν χωρίς να είναι ψυχοπαθείς – καθώς και για τους αιρετικούς -, δεν εύχεται η Εκκλησία, αλλά τους αφήνει στην κρίση και στο έλεος του Θεού. Ο ιερέας δεν μνημονεύει τα ονόματά τους στην Προσκομιδή ούτε τους βγάζει μερίδα, γιατί με την αυτοκτονία αρνούνται, περιφρονούν την ζωή που είναι δώρο του Θεού. Είναι σαν να τα πετούν όλα στο πρόσωπο του Θεού.
 
            Αλλά εμείς πρέπει να κάνουμε πολλή προσευχή για όσους αυτοκτονούν, για να κάνη κάτι ο Καλός Θεός  και γι’ αυτούς, γιατί δεν ξέρουμε πως έγινε και αυτοκτόνησαν, ούτε σε τι κατάσταση βρέθηκαν την τελευταία στιγμή. Μπορεί, την ώρα που ξεψυχούσαν, να μετάνιωσαν, να ζήτησαν συγχώρηση από τον Θεό και να έγινε δεκτή η μετάνοιά τους, οπότε την ψυχή τους να την παρέλαβε Άγγελος Κυρίου.
 
            Είχα ακούσει ότι ένα κοριτσάκι σε ένα χωριό πήγε να βοσκήση την κατσίκα τους. Την έδεσε στο λιβάδι και πήγε πιο πέρα να παίξη. Ξεχάστηκε όμως στο παιχνίδι και η κατσίκα λύθηκε και έφυγε. Έψαξε, αλλά δεν την βρήκε και γύρισε στο σπίτι χωρίς την κατσίκα. Ο πατέρας του θύμωσε πολύ, το έδειρε και το έδιωξε από το σπίτι. «Να πας να βρης την κατσίκα, του είπε. Αν δεν την βρης, να πας να κρεμασθής». Ξεκίνησε το ταλαίπωρο να πάη να ψάξη. Βράδιασε και αυτό ακόμη δεν είχε γυρίσει στο σπίτι. Οι γονείς, βλέποντας ότι νύχτωσε, βγήκαν ανήσυχοι να βρουν το παιδί. Έψαξαν και το βρήκαν κρεμασμένο σε ένα δένδρο. Είχε δέσει στον λαιμό του το σχοινί της κατσίκας και κρεμάστηκε στο δένδρο. Το κακόμοιρο είχε φιλότιμο και πήρε κατά γράμμα αυτό που του είπε ο πατέρας του. Το έθαψαν μετά έξω από το κοιμητήρι.
           
Η Εκκλησία φυσικά καλά έκανε και το έθαψε απ’ έξω, για να φρενάρη όσους αυτοκτονούν για το παραμικρό, αλλά και ο Χριστός καλά θα κάνη, αν το βάλη μέσα στον Παράδεισο.
 

_____________________________________________

Επίλογος

Όταν μιλούν οι άγιοι και οι φωτισμένοι της Εκκλησίας, τι μπορούμε να προσθέσουμε εμείς οι ανάξιοι; Μόνο να θυμίσουμε κάτι θέλουμε, που τείνουν να το ξεχνούν αυτοί που θεωρούν τον εαυτό τους σοφότερο από τους αγίους πατέρες μας:
Η Εκκλησία μπορεί να μη θάβει τους αυτόχειρες. Μπορεί να μη τους μνημονεύει στην προσκομιδή, ούτε να τους βγάζει μερίδα. Όμως στην πραγματικότητα ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ και γι’ αυτούς, αν και όχι ονομαστικά. Ας θυμηθούμε (όσοι συνηθίζουμε να πηγαίνουμε στην Εκκλησία), ότι στη Θεία Λειτουργία, προσευχόμαστε καθημερινά «Υπέρ του σύμπαντος κόσμου». Και σε όλον αυτό τον ΑΝΩΝΥΜΟ κόσμο, υπάρχουν αλλόθρησκοι, υπάρχουν άνθρωποι που πέθαναν μόνοι σε ερημιές ή ανάμεσα σε αλλόθρησκους και κανείς ποτέ δεν τους κήδεψε ως Χριστιανούς. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν είχαν κανέναν να προσευχηθεί γι’ αυτούς και να τους μνημονεύσει, έστω και αν δεν ήταν αυτόχειρες.
Τι σημαίνει αυτό λοιπόν; Σημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί πήγαν χαμένοι; Σημαίνει ότι πήγαν στην κόλαση; Αν κάποιος «φιλάνθρωπος» που θεωρεί «σκληρότητα» τη θέση της Εκκλησίας να μην προσεύχεται ΕΙΔΙΚΑ για τους αυτόχειρες, πιστεύει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι πάνε χαμένοι στην κόλαση, επειδή δεν κηδεύτηκαν από την Εκκλησία, τότε αυτός είναι ο σκληρός και ο άδικος. Όχι η Εκκλησία. Γιατί ΑΥΤΟΣ τους καταδικάζει έμμεσα, πιστεύοντας ότι θα πάνε χαμένοι. Κι όμως, η Εκκλησία την οποία κατηγορεί αυτός ο «φιλάνθρωπος», προσεύχεται καθημερινά σε κάθε Θεία Λειτουργία, όχι μόνο για τους αυτόχειρες, αλλά και για τους αιρετικούς, και για τους αλλόθρησκους, και για τους ασεβείς ακόμα. Προσεύχεται «υπέρ του σύμπαντος κόσμου». Αλλά αυτό οι «φιλάνθρωποι» που εξυψώνουν τους εαυτούς τους πάνω από την Εκκλησία, τείνουν να το ξεχνούν. Αν έχουν πάει ποτέ στην Εκκλησία να το ακούσουν!
Άλλωστε, αν η Εκκλησία είναι τόσο άδικη, τόσο άκαρδη και τόσο απάνθρωπη, όσο πιστεύουν αυτοί οι άνθρωποι, τότε σε τι θα ωφελούσε τον νεκρό η προσευχή, η μνημόνευση και η κηδεία μιας τόσο «κακής» και «απάνθρωπης» Εκκλησίας;

Αυτοχειρία… Τραγικό αποτέλεσμα μιας διαχείρισης από part time… πολιτικούς.

(Με αφορμή την ανακοίνωση του υπουργού προστασίας του πολίτη για τις αυτοχειρίες.) 

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου*. 
 Η κοινωνία ως άλλο κοινό -τραγικής παράστασης- βιώνει καθημερινά την τραγικότητα που αφορά αυτή η ανακοίνωση. Για αυτό το τραγικό έργο της νεότερης ιστορίας μας, δεν θα επέλθει η εξιλέωση των “ηθοποιών” και με αυτή την…
παραδοχή συμφωνεί η κοινωνία, η δε πολιτική εξουσία φαίνεται να μην μπορεί να την διαχειριστεί .

Ως αναγνώστης και απλός άνθρωπος που ζω αυτήν την ανυπέρβλητα οικτρή πραγματικότητα, δεν επιθυμώ και αρνούμαι να παρακολουθήσω την μισθωμένη πληροφόρηση αλλά και την ανούσια πια κατευθυνόμενη και εν πολλοίς πληρωμένη αρθρογραφία, η οποία περιγράφει και αντιγράφει χωρίς κανένα πια «ανθρώπινο» σημείο αναφοράς.

Εντούτοις έχει προκληθεί όχι μόνο ανήκεστος βλάβη με αλλοτριωτικά χαρακτηριστικά στον πολίτη σε σχέση με την «ζώσα» πραγματικότητα, αλλά ισχυρίζομαι ότι και στο ζήτημα των αυτοχειριών πολιτική εξουσία και εξουσία της πληροφόρησης κακοδιαχειρίζονται δεόντως το ζήτημα. 

Η οδυνηρή σημερινή κατάσταση έχει περιγραφεί και περιγράφεται από το σύνολο σχεδόν του δημοσιογραφικού και όχι μόνο κόσμου σε καθημερινή βάση, προκαλώντας αναμφισβήτητα ερωτηματικά για το τι αποτελεί είδηση και το πώς μεταφέρεται η πληροφορία αλλά παράλληλα και μεγαλύτερη πιστοληπτική αδυναμία σε κάθε κοινωνική οικονομική αλλά και πολιτική διαδικασία.

Κι ενώ αυτή η πρωτοφανής προβληματική κατάσταση συνεχίζει, τροφοδοτούμενη κυρίως από την πολιτική ανεπάρκεια, καθίσταται φανερό πια ότι αυτό που έρχεται για την χώρα μας και για ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της είναι αδιανόητο, απερίγραπτο και ασύλληπτο όσον αφορά την μη δυνατότητα επιβίωσης έστω και με πίστωση …
Και αυτή την αδυναμία του πολίτη να διαχειριστεί την ζωή του έστω και με πίστωση την καταγράφουμε ή ως δήθεν ενημέρωση για νούμερα τηλεθέασης ή ως στατιστικό μέγεθος περιγράφοντας με αριθμούς το απερίγραπτα μακάβριο μέγεθος των αυτοχειριών. 

Η πίστωση είναι οικονομική διαδικασία και μάλιστα όταν υγιώς λειτουργεί η εμπορική δραστηριότητα αποτελεί, παραγωγικό έναυσμα προώθησης της επιχειρηματικής ανάπτυξης και επέκτασης.

Όλες οι διαδικασίες όμως είτε εμπορευματικές, είτε πολιτικές, είτε κοινωνικές και οικονομικές έχουν την δυνατότητα να επαναληφθούν ξανά και ξανά, πλην της ίδιας της ζωής η οποία συνήθως έχει αρχή μέση και τέλος εκτός κι αν συμβαίνουν αυτά που βιώνει μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων σήμερα οπότε σε αυτή την ζωή δίνουν τέλος απρόσμενο αφού έχασαν την ελπίδα για ζωή…ακόμη και με πίστωση…
Το αποτέλεσμα αγαπητέ μου συμπολίτη από αυτήν την πραγματικότητα είναι η τραγική κατάληξη των συνανθρώπων μας σε αυτοχειρίες, οι οποίες συμβαίνουν με μεγάλη συχνότητα. 

Όταν ο άνθρωπος χάσει και την τελευταία του ελπίδα για ζωή ασθενεί από κατάθλιψη και τότε γεννώνται και οι σκέψεις για αυτοχειρία, όταν δηλαδή δεν μπορεί να εξασφαλίσει πλέον τα προς το ζην ούτε υπό καθεστώς πίστωσης τότε τα ανθρώπινα στεγανά διαρρηγνύονται, και πιθανότατα οδηγείται στην σκέψη της αυτοκτονίας, όταν δηλαδή δεν μπορεί να κατανοήσει την τελματώδη κατάσταση στην οποία βρέθηκε -κατάσταση αδιανόητη- τότε ηθελημένα ή αθέλητα ως λύση επέρχεται η αυτοχειρία-και φαντάζει ως λύτρωση…

Όχι δεν είναι αυτή η πρόταση στο πρόβλημα, και το αναφέρω με τόσο απλά λόγια και απλό τρόπο. 
Η αυτοχειρία γεννάει προβλήματα και δεν λύνει, προκαλεί μεγαλύτερο πόνο και δεν μπορεί να αναφέρεται ως ακόμη μια περίπτωση με ανιστόρητο τρόπο από ανιστόρητους και αφιλοσόφητους ανθρώπους. 

Τι σημασία έχουν σήμερα περισπούδαστες αναφορές για δημοκρατία και συμμετοχή, για θεωρίες οικονομικές για θεολογικές προσεγγίσεις όταν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι οδηγεί στην σκέψη για αυτοχειρία… 

Σε καμιά περίπτωση δεν νοείται η επιλογή της φυγής από την ζωή για το οποιοδήποτε πρόβλημα, η την οποιαδήποτε κατάσταση, όσο δύσκολη ,όσο τραγική, όσο ολέθρια, κι αν εμφανίζεται. 

Θα ήταν πολύ εύκολο αγαπητέ μου αναγνώστη να «αυτοϊκανοποιηθώ» γράφοντας η αντιγράφοντας μελέτες κι αναφορές, ανεκδιήγητες μπουρδολογίες και άρθρα περί των αυτοκτονιών αλλά να μην προκαλέσω το ενδιαφέρον σου, να αλωθώ δηλαδή σε γραφές που προκαλούν πια αηδία και για τα γραφόμενα και για τον γράφοντα.

Αυτό που πράγματι κατέγραψαν οι υπηρεσίες και ανακοίνωσε ο υπουργός, αποτελεί μια τραγική πραγματικότητα, η οποία φαίνεται δεν μπορεί να συνεχιστεί με ευχολόγια και αστοχίες πολύ δε περισσότερο δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτό το μέγεθος το οποίο προκαλεί ανησυχία από στελέχη πολιτικά που διατηρούν την ιδιότητα του πολιτικού με σχέση part time… 

Η ελπίδα να μην χαθεί, η να ξανά ανακτηθεί, γιατί όσο ελπίζουμε μπορούμε και να ζούμε ,τώρα που τα πράγματα άλλαξαν και όσο ζούμε δυστυχώς κάποιοι συνάνθρωποί μας δεν μπορούν πια να ελπίζουν… 


*Χρήστος Παπαδημητρίου 
Κοινωνιολόγος 
Πρόεδρος Τ Κ Πύργου-Κόνιτσας.